Դիլաքյան եղբայրներ


«Գտնված երազ» մուլտֆիլմը շուրջ չորս տասնամյակ առաջ է ստեղծվել ու ապրում է ինքնուրույն կյանքով»,- ասում են Դիլաքյան եղբայրները,- երջանիկ ենք, որ մեր միակ հեղինակային գործը այսքան սիրված ու ճանաչելի է, ոչինչ որ մենք մնացել ենք կադրից դուրս: 
Դիլաքյաններն ապրում են Նյու Յորքում: Թե ինչպես հայտնվեցին «Հայֆիլմում», ինչ հանդիպումներ փոխեցին նրանց կյանքը, կվերադառնան արդյոք նոր մուլտֆիլմեր նկարելու՝ պատմում են եղբայրները: 
 

Իշխանութուն-հանրություն կապը հեղափոխությունից հետո


Հանրության ընկալման մեջ գրեթե անկասկած է, որ հայաստանյան ներկա   փոփոխությունների հեղինակը ժողովուրդն է: Հետևաբար, յուրաքանչյուրը ձգտում է իր ներդրումն ունենալ նաև իշխանափոխությանը հաջորդող գործընթացներում։ Պահանջված կլինի՞այսուհետ քաղաքացու ներդրումը, որն այդքան գնահատվում էր հեղափոխության թեժ օրերին: Ինչպիսի՞ն է իշխանություն-հանրություն կապը և ի՞նչ ներուժ ունի նրանց հաղորդակցության ներկա ձևը սոցիալական կառուցվածքների փոփոխության առումով: Քննարկում են հասարակագետ Ժաննա Անդրեասյանը և արձակագիր Հովհաննես Երանյանը:

Արդարությունն ու հավասարությունը՝ հեղափոխությունից հետո


Հեղափոխական շարժման հիմնական պահանջներն էին՝ արդարություն, հավասարություն, ազատություն, ինքնիշխանություն։ Դրանք իրացնելու ի՞նչ հենարան ունենք պետական ու հասարակական մակարդակում։ Ի՞նչ է նշանակում հանրային շահ, ինչպե՞ս ներդաշնակեցնել աձնական ու հանրային շահը։ Քննարկում են քաղաքական տեսաբան Նաիրա Խաչատրյանը և մշակութաբան Համլետ Մելքումյանը: 

Արման Մանարյան


Արման Մանարյանի «Տժվժիկ», «Կարինե», «Հեղնար աղբյուր», «Հող և ոսկի», «Ընկեր  Փանջունի» ֆիլմերը հայ կինոյի նշանային ստեղծագործություններ են: Ֆիլմերի ստեղծման աշխատանքների, դժվարությունների ու հաջողությունների մասին պատմում են Արման Մանարյանի ընկերները՝ Ստեփան Շաքարյանը, Ռոբերտ Մաթոսյանը, Լևոն Աթոյանցը, Վրեժ Պետրոսյանը:

Պետական խորհրդանշանները՝ հեղափոխական միջավայրում


«Քայլ արա» շարժման օրերին քաղաքացիական ակտիվության կարևոր ուղեկից էին պետական խորհրդանշանները: Ազգային դրոշի գույներով ներկված են մարդկանց դեմքերը, հագուստը, մեքենաները։ Պետական խորհրդանշանները միայն տարբերանշան են, թե՞ ենթարկվում են խորքային վերարժևորման։ Զրուցում են ազգագրագետ Արսեն Հակոբյանը և սոցիոլոգ Արթուր Աթանեսյանը: 

Հրապարակում կրթվող հասարակությունը


«Քայլ արա» շարժումը զանգվածային հավաքների տարբեր հարթակներում քաղաքացու կրթելու, կրթվելու և ինքնակրթվելու այնպիսի դաշտ բացեց, որին կնախանձեր ցանկացած կրթական հաստատություն: Հանրությունը քաղաքականապես, մշակութային, բարոյական ու էթիկական առումներով  հասունանում է ժամ առ ժամ: Որտե՞ղ սկզբնավորվեցին փոփոխությունները:   

Հեղափոխվող հասարակություն


Ապրիլյան ընդվզում, թե՞ հեղափոխություն: Ինչպես էլ «Քայլ արա» շարժումը մտնի պատմության մեջ, նրա բաղադրիչներից մեկը ժողովրդական լինելն է: Փորձագիտական գնահատականներով, սա անկախ Հայաստանի պատմության մեջ հասարակական մոբիլիզացիայի այնպիսի օրինակ է, որը նաև հընթացս է փոխում հասարակության քաղաքացիական գիտակցությունը՝ նոր կողմերից բացահայտելով սեփական տեսակը:       

Որդեգիր և խնամակալ ընտանիքների խնդիրները


Սոցիալական ի՞նչ ծառայություններ են մատուցվում այլընտրանքային խնամք իրականացնող՝ որդեգիր, խնամակալ և խնամատար ընտանիքներին Հայաստանում: Ի՞նչ են հիմնականում ակնկալում այդ ընտանիքները: Ի՞նչ խնդիրներ է հարուցում տարբերակված մոտեցումը այդ ընտանիքներին և ինչ դաժվարություններ են առաջ գալիս հաշվառման բացակայության պատճառով: Երեխաների պաշտպանության ցանցի և  Խնամատար ծնողների ասոցիացիայի հետազոտությունը ներկայացնում են սոցիոլոգներ Միրա Անտոնյանը և Քնարիկ Գարանֆիլյանը: 

«Որդան կարմիր» ռոք խումբ


Ղարաբաղցի տատիկի օժիտի 100 տարեկան կարպետների որդան կարմիրը դարձավ վանաձորցի տղաների խմբի անվանումը: 2004 ստեղծված «Որդան կարմիր» ռոք խումբը ստեղծագործում է հայրենի Վանաձորում, համերգներ ունենում Երևանում և նրա սահմաններից դուրս: Մեր ստեղծագործական խմուբը եղել է «Որդան կարմիր» ռոք խմբի տղաների ձեռքերով նորոգած և հարմարեցրած փորձասենյակում: 

Ծաղկազարդը Սբ. Երրորդությունում


Ծաղկազարդը մանուկ դպիրների ամենասպասված տոներից է: Երևանի Սբ. Երրորդություն եկեղեցին նույնպես այդ օրը մանկաշատ էր: Թե ինչպես անցկացրեցին իրենց օրը, սիրով մեզ պատմեցին մեր փոքրիկ հերոսները: 

Լիլիթ Մելիքյան, Նաիրա Մխիթարյան


Նկարչ-դիզայներներ Լիլիթ Մելիքյանն ու Նաիրա Մխիթարյանը միշտ չէ, որ համակարծիք են, բայց անփոխարինելի ընկերներ են: Կյանքի անգնահատելի պարգև է գիտակից տարիքում ձեռք բերած ընկերությունը: Անցած օրերի, փորձությունների, ձեռքբերումների ու ապագայի մասին պատմում են իրենք՝ ընկերները:

Եկեղեցի-պետություն. հարթ ու կնճռոտ հարաբերություններ


1918թ.-ի ապրիլի 4-ի նամակում Գևորգ եպիսկոպոս Չորեքչյանը Գևորգ Սուրենյանց կաթողիկոսին հայտնում է գեներալ Նազարբեկյանի և իր հանդիպման մանրամասները։ Գեներալը եպիսկոպոսին պատմում է, որ 16 000 զինվորից մնացել է 4000-ը։ 12 000-ը փախել է և նրանց` ճակատ վերադարձնելու պարտքը ծանրանում է հայ հոգևորականության, կանանց ու մամուլի ուսերին։ Ինչպե՞ս էին ընթանում եկեղեցի-պետություն հարաբերությունները Հայաստանի առաջին հանրապետության կազմավորման նախընթաց շրջանում: Ինչպե՞ս բաշխվեցին դերերն ու գործառույթները նորանկախ պետության մեջ։