Դիլիջանի երեխաները և «կորած» եկեղեցիները


«Մեր կյանքը փոխվեց, երբ այստեղ բացվեց «Լույս մանկանց» խմբակը, - ասում են դիլիջանցի երեխաները,- մեր կողքը եկեղեցիներ կան, որ չէինք գնացել ու չէինք ճանաչում: Տեր Շավարշի հետ հիմա հաճախ ենք ուխտի գնում, պատարագներ մատուցում խոնարհված եկեղեցիներում: Վերջերս Ջուխտակ վանքում էինք, տարածքը մաքրեցինք ու մեր սովորած շարականները երգեցինք»: 

Ալեքսանդրը


«Շատ եմ սիրում, երբ եկեղեցով ուխտի ենք գնում: Տեր հայրերի հետ ֆուտբոլ ենք խաղում, նրանք մեր ավագ ընկերներն են»: Ալեքսանդրը Երևանի Սբ. Զորավոր եկեղեցու դպիրներից է: Երազում է դառնալ ֆուտբոլիստ, ծրագրավորող և շատ ու շատ այլ բաների մասին:

Արտաշես Մաթևոսյան


Ջերմ, խանդավառ, անվերջանալի թվացող դրական էներգիայով: Սիրված դերասանը թե՛ բեմում էր, թե՛ կինոյում՝ «01-99», «Ժայռը», «Շրթներկ համար 4», «Նվագախմբի տղաները»: Ինչպիսին էր Թաթուլ Դիլաքյանը կադրում և կադրից դուրս՝ պատմում են նրա ընկերներն ու հարազատները: 
 

Աշտարակի դպիրները


Համբարձումն ու Գոռը ընկերացել են Աշտարակի Սբ. Մարիանե եկեղեցում: Տղաները միասին մասնակցում են պատարագներին: Սիրում են  Խաչիկ դպիրի հետ ուխտագնացության գնալ ու երեկոյան խարույկի շուրջ կիթառ նվագել:

Հովհաննեսն ու Տիգրանը` Ջրվեժի դպիրները


Հովհաննեսի ու Տիգրանի առօրյան շատ հեգացած է: Երկուսն էլ երազում են ճարտարապետ դառնալ: Հաճախում են ավիամոդելավորման դասերի, ձիարշավարան, խնամում ձիերին: Սիրելի զբաղմունք է նաև Ջրվեժ Սբ. Աստվածածին եկեղեցում պատարագների մասնակցելը: Խոստովանում են, որ երբ հայրիկի հետ են խորան բարձրանում, ավելի ինքնավստահ են: 

Իջևանի դպիրները


Արսենը, Ժորան, Մկրտիչը, Վահանը, Դավիթն ու Միքայելը Իջևանում են ապրում: Տղաների կիրակին սկսվում է եկեղեցուց: Պատարագից հետո ընկերներով զբաղվում են խեցեգործությամբ, ֆուտբոլ են խաղում, հեծանիվ քշում: Ասում են, որ իրենց համախմբում ու ոգևորում է Բագրատ սրբազանը, կիրակին ավելի ուրախ է, երբ սրբազանի հետ են: 

Հովիկ Խալիկյան, Ռուբեն Վարդանյան


«Շախմատիստները կարծես ուրիշ աշխարհից լինեն, սիրում եմ նրանց հետ ընկերություն անել»,-ասում է Ռուբեն Վարդանյանը:
«Ընկերությունը քո ստեղծած տիրույթն է, որի  պատասխանատվությունը դու պիտի կրես»,-համոզված է Հովիկ Խալիկյանը: 
 

Արմեն Խոջոյան, Վարդան Ֆերեշեթյան


Նկարիչ Արմեն Խոջոյանի ու արձակագիր Վարդան Ֆերեշեթյանի համար ընկերություն անել՝ նշանակում է միմյանց անխոս հասկանալ: Արվեստանոցում սիրում են պոեզիա կարդալ, դաշնամուր նվագել ու կիսել լռութունը...

Օձունի դպիրները


Վրթանես քահանա Բաղալյանի համար հաճելի անակնկալ էր, երբ որդիներն ու դուստրը խնդրեցին մասնակցել ու օգնել իրեն պատարագների ժամանակ: Պետրոսը, Սողոմոնն ու Սեդան մայրիկի հետ սկսեցին սովորել շարականները…

Վրթանես քահանա Բաղալյան, Ռոբերտ Մուկուչյան


«Երբ նշանակվեցի ծառայության Օձունում, կյանքս  փոխվեց. նոր միջավայր,  նոր մարդիկ, նոր ընկերներ: Վրթանես քահանա Բաղալյանը և Ռոբերտ Մուկուչյանը արդեն չեն հիշում, ինչպես են ընկերացել, բայց հիշում ու պատմում են` ինչպես են ընկերություն անում:

Ռաֆայել Քոթանջյան


«Ես երջանիկ եմ, որովհետև իմ հանդիպումը հանդիսատեսի հետ միշտ կայացել է: Ասելի՞ք: Իմ ասելիքը նոր պիտի ասեմ, բայց, ինչպես ու երբ, դեռ չգիտեմ: Եվ գուցե լավ է, որ չգիտեմ»: Իր անցած ստեղծագործական ճանապարհի մասին կադրից դուրս պատմում է ՀՀ ժող. արտիստ Ռաֆայել Քոթանջյանը:    

Եսայի քահանա Արթենյան, Արարատ Լևոնյան


«Ընկերությունը լինում է ինքնաբուխ, առանց նախապայմանների, մերն այդպիսին է»,-ասում է Եսայի քահանա Արթենյանը: Բժիշկ Արարատ Լևոնյանն ու Տ. Եսայի քահանան, թեև տարբեր են խառնվածքներով, բայց միշտ ընդհանուր հայտարարի գալիս են: Սիրով են հիշում հատկապես միասին Երուսաղեմ ճամփորդությունը: