Նվեր Սաֆարյան. խաղաղություն երազող գեներալը


1945թվականի գարնանը խորհրդային զորքերը գրավեցին Բեռլինը և ավարտվեց Երկրորդ աշխարհամարտը: Բեռլինի գրավմանը Խորհրդային բանակի ազգային դիվիզիաներից մասնակցեց միայն հայկականը՝ 89-րդ Թամանյան դիվիզիան: Հրամանատարը գեներալ-մայոր Նվեր Սաֆարյանն էր: Հայկական դիվիզիայի հրամանատարը, որը քսաներորդ դարի երկու աշխարհամարտերի աղետները սեփական մաշկի վրա էր զգացել, մի երազանք ուներ՝ տեսնել Հայաստանը միավորված:

Կյանքի գինը


«...Առաջին համաշխարհայինի տարիները  դժվար էին: Դժվարություններին դիմանալու համար բաց սիրտ է պետք: Համբուրգում, մի փոքրիկ եկեղեցում, կյանքիս ամենածանր օրը ես կյանք էի ստացել՝ իբրև  պարգև... իսկ ամենակարևորը՝ հասկացել էի դրա գինը»:՝ Կյանքի գինը՝ Քրիստոնյայի օրագիրը շարքով, Շողակաթի էկրանին:

Դանիել Վարուժան. «Հեթանոս երգեր»


1913թ. Դանիել Վարուժանի  «Հեթանոս երգեր» բանաստեղծական ժողովածուն  ոգևորության մեծ ալիք բարձրացրեց: Դրա շնորհիվ հեթանոսական գրական շարժումը նոր թափ առավ: Վարուժանի գեղագիտական ծրագիրը անավարտ մնաց, տեղի ունեցավ 1915-ի Հայոց ցեղասպանությունը և խափանվեցին բոլոր ծրագրերը:
«Հեթանոս երգեր» ժողովածուն իր նոր ու յուրահատուկ գեղագիտությամբ մնաց չգերազանցված և չունեցավ հետևորդներ` դառնալով միակը իր տեսակի մեջ:

Համո Բեկնազարյան


Նա սկսեց իր ռեժիսորական աշխատանքը, երբ կինեմատոգրաֆը դեռ համր էր: Նա առաջին հայ կինոռեժիսորն է:
«Նամուս» դրամայից հետո նկարեց առաջին հայկական կինոկատակերգությունը` «Շորն ու Շորշորը», ազգագրական առաջին կինոպատումները` «Զարե» և «Խասփուշ»  ֆիլմերը, հայկական առաջին հնչուն ֆիլմը ` «Պեպոն», պատմահեղափոխական թեմայով  թերևս լավագույն ֆիլմը` «Զանգեզուրը»: Բեկնազարյանը ձևավորեց հայ կինոյի ինքնատիպ ազգային բնույթը` գործածելով լիովին հայկական նյութ` հայ դերասան, ազգային գրականություն, նկարչություն և երաժշտություն:

Սպասված և մերժված


Ըստ վիճակագրության, յուրաքանչյուր 100 աղջկա դիմաց 104-106 տղայի ծնունդ պիտի արձանագրվի: 2011-ին 100 աղջկա հաշվարկով ծնվել է 114 տղա: Այս ցուցանիշով Հայաստանը հայտնվել է սեռով պայմանավորված հղիության արհեստական ընդհատման վատագույն ցուցանիշներ ունեցող երկրների շարքում՝ Չինաստան, Հարավային Կորեա, Ադրբեջան: Սեռով պայմանավորված հղիության ընդհատումների թիվը բարձր է հատկապես մարզերում:

Յանուշ Կորչակ


«Քեզ չեմ ուղղում երկար աղոթք, Տե՛ր: Խորին խոնարհումներ չեմ անում: Քո փառքը չեմ գովաբանում և չեմ մատուցում ճոխ զոհաբերություն: Քեզ չեմ ձգտում մոտենալ, Ամենակալ,  ստանալու համար ողորմությունդ: Իմ մտքերը չունեն թևեր, որ իմ երգը երկինք հասցնեն: Բառերն իմ գունեղ չեն և ոչ էլ խնկաբույր: Հոգնած եմ ես և ուժասպառ: Աչքերն իմ խամրել են, մեջքս կքվել է հոգսերի բեռից: Քեզ եմ դիմում, Տե՛ր, սրտագին խնդրանքով: Տո՛ւր երեխաներին ուրախություն, օգնի՛ր ու օրհնի՛ր նրանց ջանքերը»:Յանուշ Կորչակ: Գրող, բժիշկ, մարդ: Նրա կյաքի բացառիկ պատմությունը ՝«Քրիստոնյայի օրագիր» շարքով:

Նորման Ուիսդոմ


Արվեստում ամենադժվար բանը ծիծաղեցնելն է, իսկ նա հիանալի էր դա անում: Նորման Ուիսդոմը՝  Չապլինի ամենասիրելի ծաղածուն: Ուիսդոմի կյանքն ու ստեղծագործական ուղին՝ «Հայտնի-անհայտ կինո» հաղորդաշարում:   

Տոնինո Գուերա


«Լավ կլիներ՝ լինեին  աշխարհներ, որտեղ կկարողանայիր ժամանակը կանգնեցնել ու  սպասել հետ ընկող հոգիներին...»: Տոնինո Գուերա. նրա կյանքն ու ստեղծագործական ուղին՝ «Հայտնի-անհայտ կինո» հաղորդաշարում:

Աթոս Մարգարյան


Նկարիչ, դիզայներ Աթոս Մարգարյանը գնացքների հավաքածու ունի: Դրանց մի մասը ինքն է պատրաստել՝ ուսումնասիրելով խորհրդային շոգեքարշերի ինժեներական գծագրերը:

Հայրենի լեգենդներ. Դիլիջան


Դիլիջան անվան ծագումն՝ ըստ մեր լեգենդների: 

Անտոն Մանշինի օրագրից


«Սաշա, միշտ ուզում էի քեզ հարցնել` ինչպես էիր զնդանում մենակ մնացել, ինչն էր քեզ պահում»,- առաջին անգամ հարցրի նրան: «Երկինքը,- ժպտաց արցունքների միջից,- նայում էի չեչենական երկնքին ու այնտեղ իմ փրկչին էի որոնում»: «Բա հետո՞»,- հարցրի: «Իսկ հետո... այսօր նրա գրիկն եմ եկել»:
Անտոն Մանշին. հատվածներ ռազմագերու օրագրից

Նարեկացին աշխարհի համար


Շուրջ հազար տարի առաջ Նարեկավանքում գրվում է մի ստեղծագործություն, որի պաշտամունքը աննախադեպ է համաշխարհային գրականության պատմության մեջ: Այն կարելի է համեմատել միայն սուրբ գրքերի հետ, բայց, ի տարբերություն դրանց, հեղինակը ոչ մարգարե է, ոչ առաքյալ: Սակայն գրեթե ութ հարյուր տարի Մատյանը չի ունեցել ոչ մի թարգմանություն, այդ թվում` աշխարհաբար: Դրությունը կտրուկ փոխվել է քսաներորդ դարում: