Ֆիլմաշար կինոաշխարհի հայտնի դեմքերի կյանքի ու գործի անհայտ էջերի, էկրանին ու դրանից դուրս եղած պատմությունների մասին: 

Ժան Կոկտո


1963թ. հոկտեմբերի 11-ին Կոկտոն հեռանում է կյանքից: Նա վերջնական հանգիստը գտնում է մահվան գրկում, որին ընդառաջ էր գնում իր ստեղծագործություններով: Դրանից տարիներ առաջ ավանգարդիստների մանիֆեստում նա գրել էր. «Պետք է լինել և կենդանի մարդ և հետմահու նկարիչ՝ միաժամանակ»: Թվում է՝ այս հարցում նա հուսախաբ չարեց ոչ մեկին... 
 

Տոնինո Գուերա


«Լավ կլիներ՝ լինեին  աշխարհներ, որտեղ կկարողանայիր ժամանակը կանգնեցնել ու  սպասել հետ ընկող հոգիներին...»: Տոնինո Գուերա. նրա կյանքն ու ստեղծագործական ուղին՝ «Հայտնի-անհայտ կինո» հաղորդաշարում:

Օրսոն Ուելս


«Համաշխարհային կինոպատմության մեջ մարդկությունն ամենից շատ այս մարդուն է պարտական կինոռեժիսորի մասնագիտության ընտրության համար»: Օրսոն Ուելսի մասին այսպես է ասում է Մարտին Սկորսեզեն: 

Քշիշտոֆ Կեսլյովսկի


«Ամեն մարդու կյանքում ինչ-որ մի առեղծված կամ ողբերգություն կա: Մարդիկ այդ մասին չեն սիրում պատմել: Ամաչում են ցուց տալ իրենց վերքերը, վախենում են թույլ երևալ: Դրա համար էլ ես միշտ ցանկացել եմ, որ իմ ֆիլմերի համար կինոխոցիկն ինքը հերոս գտնի: Հնարավոր է՝ նա մարզադաշտում նստած տասը հազարից մեկն է...»:
Քշիշտոֆ Կեսլյովսկի՝ համաշխարհային կինոյի մեծագույն ռեժիսորներից մեկը: 
 

Նորման Ուիսդոմ


Արվեստում ամենադժվար բանը ծիծաղեցնելն է, իսկ նա հիանալի էր դա անում: Նորման Ուիսդոմը՝  Չապլինի ամենասիրելի ծաղածուն: Ուիսդոմի կյանքն ու ստեղծագործական ուղին՝ «Հայտնի-անհայտ կինո» հաղորդաշարում:   

Պիտեր Օ’Թուլ


Նրա կերպարն անմոռաց է՝ մեծ կապույտ աչքեր, անսպառ հմայք, բացառիկ տաղանդ: Կինեմատոգրաֆի մեծագույն արտիստներից մեկի՝ Պիտեր O’Թուլի ստեղծագործական կյանքն ու ճակատագիրը՝ մեր էկրանին:

Վիմ Վենդերս


«Ես զավթիչ եմ, ցանկանում եմ զավթել մարդկանց ուղեղները, ցանկանում եմ դրանց մեջ դնել կերպարներ, գաղափարներ, որոնք կարող են ավելի ուղիղ ցույց տալ աշխարհն ու հենց իրենց կյանքը: Յուրաքանչյուր մարդ կարող է ճակատագիր փոխել: Սա է իմ քաղաքականությունն ու հավատամքը»: 
Վիմ Վենդերս
 

Մարչելո Մաստրոյանի


«Հիշում եմ նաև անգամ լույսից ու լռությունից եկող զգացողություններս, երբ Երուսաղեմում էի. միստիկ մառախուղ էր: Հիշում եմ մանկությունս, երբ ուզում էի պարզել` ինչ է լինելու այս աշխարհի հետ, ինչ կկատարավի 2000 թվականին: Ես այնքան էի ուզում լինել այդ ժամանակ ու հիշել դա: Հիշել այնպես, ինչպես ծեր փիղն է հիշում: 
Որքան ինձ հիշում եմ, ես միշտ այնքա~ն հետաքրարքասեր եմ եղել, այնքա~ն հետաքրքրասեր…»:  
Մարչելո Մաստրոյանի 
 

Հենրիկ Մալյան


Եվ եթե կինոյում կամ թատրոնում ինձ հաջողվել է հուզել թեկուզ մի մարդու, միմիայն մեկ հանդիսատեսի, եթե ես ազնվացրել, իսկապես ուրախացրել կամ մաքրել եմ միմիայն մեկին, ուրեմն հանգիստ խղճով իրավունք ունեմ ինձ անվանելու արվեստի գործիչ: Աշխարհը՝ լիքը դահլիճներ... ինձ՝ միայն մեկ հոգի, մեկ մարդ, մեկ հանդիսատես». Հենրիկ Մալյան:

Alt

Անդրեյ Տարկովսկի


Իսկական ճամփորդության համար մի ճանապարհ կա՝ դեպի ներաշխարհ... Ճամփորդելն աշխարհի շուրջ ընդամենը կարող է խորհրդանշական լինել: Ուր էլ լինենք՝ մենք միշտ փնտրելու ենք մեր հոգին». Անդրեյ Տարկովսկի

Ֆյոդոր Խիտրուկ


Ֆիլմեր ստեղծելիս նա երբեք չէր մտածում, որ դրանք հատկապես երեխաների համար են: Բայց դրանց ստեղծման ընթացքում նա մանկանում էր:
Ֆյոդոր Խիտրուկ՝ Հայտնի-անհայտ կինո» հաղորդաշարում:

 

Էմիր Կուստուրիցա


Միշտ կլինեն մարդիկ, որոնք կփորձեն քեզ գետնին գամել: Նրանք անգամ հերթի կկանգնեն դրա համար: Բայց ժամանակ առա ժամանալ պետք է պոկվել նրանցից: Բոլորը պիտի վայելեն  թռիչքի բերկրանքը»:
Էմիր Կուստուրիցա՝ 21-րդ դարի հանճար հայտարաված ռեժիսոր: