Շարքի  հերոսները դպրոցահասակ երեխաներ են՝ իրենց հետաքրքրություններով և հոգսերով: Բայց կա մի բան, որ նրանք անում են մեծ ջանասիրությամբ` շապիկ են հագնում և Խորան բարձրանում. ծառայում եկեղեցում որպես դպիր:   
Յուրաքանչյուր  հաղորդում մի պատմություն է, եկեղեցու հետ հաղորդակցության մի դեպք:
 
Պարբերականությունը՝ երկուշաբթի, ժամը 21:00-ին

Բարի հետք


Հեղինեն երազում է նկարչուհի դառնալ, Տիգրանը՝ հայտնի ճարտարապետ, իսկ Հովհաննեսը`սպորտի վարպետ: Ընտանիքը հաճախում է Ջրվեժի սբ. Աստվածածին եկեղեցի, երեխաները պատարագին մասնակցում են մեծ ոգևորությամբ: Ինչ մասնագիտություն էլ ընտրեն նրանք ապագայում՝ ծնողներն ու սիրելի քահանան վստահ են, որ պարարտ հողում աճած սերմը բարեբեր պտուղ կտա:

Հենրիկը Մուղնիից


Հենրիկն ապրում է Մուղնիում: Ութ տարեկան էր, երբ հորեղբորորդու ուղեկցությամբ մասնակցեց Պատարագին ու առաջին անգամ Խորան բարձրացավ: Հենրիկը բազմաթիվ նախասիրություններ ունի` շախմատ, ֆուտբոլ, օտար լեզուներ, սակայն ամեն կիրակի պարտաճանաչ գնում է եկեղեցի, որովհետև այնտեղ որոշակի գործեր ունի...

Alt

Սյունյաց դպիրներ


Տաթևի վանքը Սյունյաց թեմի հոգևոր կենտրոնն է: 14-րդ դարում այստեղ հիմնվել է Սյունյաց հայնտի դպրանոցը: Դպրանոցն այսօր ավիրված է, սակայն եկեղեցում ձեռնադրվում ու ծառայում են փոքրիկ դպիրներ: Նրանցից շատերը Սյունյաց երբեմնի դպրատան սաների ժառանգներեն են և պահպանում են պապերի փոխանցած ավանդույթները: Տաթևի վանահայր Տ. Միքայել աբեղա Գևորգյանը պատմում է եկեղեցու փոքրիկ սպասավորների խառնվածքի ու առօրյայի մասին:

Alt

Չքնաղի Սուրբ Ծնունդը


Չքնաղ գյուղի մանուկ դպիրների համար Սուրբ Ծննդյան տոնն առանձնահատուկ է անցնում: Դպիրները շրջիկ» են: Ջրօրհնեքի ընթացքում նրանք օրհնված ջուրը հատուկ հանդիսավորությամբ` սայլերով, գյուղից գյուղ են տեղափոխում, մասնակցում Պատարագների: Աստվածահայտնության տոնն ամենասիրելի ու սպասված տոնն է Չքնաղի բոլոր մանուկների համար:

Alt

Չորս շապիկ


Հովհաննեսը, Պարգևը, Գոռն ու Արմանը եղբայրներ են: Նույն տարում՝ 2009թ-ին, չորսն էլ ձեռնադրվել են և ստացել դպրության աստիճան: Ընտանիքն ապրում է Երևանի Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու բակում: Ավագը՝ Հովհաննեսը, լավ է հիշում է եկեղեցին կառուցելու ընթացքը: Հոգևորականների հետ ծանոթությունը սկսվել է հենց եկեղեցու բակում խաղալիս: Այս հանգաման էլ կանխորոշում է Հովհաննեսի, ապա՝ մյուս եղբայրների հետագա ուղին: