Հայրենիքից հեռու ծնված հայերը շատ են: Նրանք դեպի տուն՝ Հայաստան է եկել կամ դեպքերի բերումով, կամ հատուկ մտադրությամբ՝ իրականացնելով պապերի կամ իրենց երազանքը: «Դեպի տուն» հաղորդաշարի յուրաքանչյուր հաղորդում մի վերադարձի պատմություն է:
 
Պարբերականությունը՝ ամեն կիրակի, ժամը 22:05-ին
Կրկնությունը՝ երեքշաբթի, ժամը 16:20-ին

Alt

Վրեժ Հարությունյան


Ես միգուցե այնքան էլ զգացմունքային չեմ՝ Արարատ սարով հիանալը կամ նրա պատկերով շապիկ հագնելն ու հայրենասիրական երգեր երգելը չէ հայրենասիրությունը, այլ իրական գործերով հայրենիքին օգտակար լինելը, Հայաստանում բնակվելը ավելի իրատեսական է դարձնում այդ հնարավորությունը»,- ասում է Փասադենայից Հայաստան տեղափոխված Վրեժ Հարությունյանը: 


 

Alt

Սարո Հասսասյան, Անժելա Հասսասյան


Սարոն և Անժելան արդեն 10 տարի է` Հայաստանում են: Ապրում են Գետամեջ գյուղում: Արդեն երկրորդ տարին է` Գետամեջում բարեգործական ռոք փառատոն են կազմակերպում՝ օգնելու համար գյուղի դպրոցին: Բավական է մեկ անգամ գալ Հայաստան ու այլևս չի ստացվի վերադառնալ, ես դա սեփական փորձով եմ ասում»,-վստահեցնում է Անժելան: 

Alt

Հակոբ Պետրոսյան


Մեքենաներով շրջելու ենք տարբեր երկրներով և մեր օրինակով շահագրգռելու ենք հայ երիտասարդներին գալ Հայաստան: Մենք երիտասարդ աշխատուժի կարիք ունենք Հայաստանում»,-ասում է Հակոբ Պետրոսյանը: Նա Հայաստան էր եկել կամավորական ծրագրով՝ ընդամենը 3 ամսով, սակայն մինչ օրս այստեղ է և կարծում է՝ մեկընդմիշտ: 

Alt

Կարեն Նազարյան


Կարենը 4 տարեկամում ծնողների հետ Պարսկաստանից տեղափոխվել է ԱՄՆ: Ավելի քան 30 տարի այնտեղ բնակվելուց հետո այժմ Հայաստանում է: Ես երջանիկ եմ, երբ քայլում եմ Երևանում. ամեն անցորդ ինձ հարազատ է, բոլոր տատիկները իմ տատիկներն են, ամեն դպրոց իմ դպրոցն է, ամեն եկեղեցի իմ եկեղեցին է, ամեն ինչ իմն է ու այս զգացողությունը անփոխարինելի է...»:   

Alt

Թանիա Շիշմանյան, Ռուդոլֆ Խառատյան


Թանիա Շիշմանյանն ու Ռուդոլֆ Խառատյանը Հայաստան են տեղափոխվել Վաշինգտոնից: Պետք է կարողանալ ճիշտ օգտագործել Սփյուռքի ներուժը, Հայաստանն ու Սփյուռքը միասին միայն կարող են թռիչք ապահովել Հայաստանի համար, հակառակ դեպքում կարող է ուշ լինել»,-ասում է Ռուդոլֆը: Հուսանք՝ չենք ուշանա»,-հավելում է Թանիան:

Alt

Նարե Ավագյան


Նարե Ավագյանը Հայաստանից Լոս Անջելես է տեղափոխվել 10 տարեկան հասակում: Այսօր վերադարձել է հայրենիք ու փորձում է վերագտնել բաց թողածը: Առաջին քայլը Արարատ բարձրանալն էր, դա Նարեն յուրատեսակ հաղթանակ է համարում: Այժմ աշխատում է Թումո» կենտրոնում, հավատացնում է, որ մեծ լիցքեր է ստանում երեխաներից, ընկերներց, անգամ՝ անցորդներից: Կարծում է, որ եթե ուզում ենք ավելի լավ երկիր ունենալ, պետք է մնալ ու պայքարել:

Alt

Ուլֆ Հարբորգ


Հարուստ եվրոպացի չեմ, ապրում եմ ձեզ նման, ձեր կողքին, ուրախանում եմ Հայաստանի հաջողություններով, բարկանում անհաջողությունների վրա, հիասթափվում եմ, նյարդայնանում, բայց սիրում եմ Հայաստանը»: Ուլֆ Հարբորգը ազգությամբ շվեդ է, 2004թ.-ին 5 օրով Հայաստան է եկել դասընթացների և մինչ օրս այստեղ է...

Alt

Լյուսի Աբդալյան


Հայաստանում նկարներս ավելի զգացմունքային են դարձել, էներգիան է ավելացել, գույներն են տաքացել»- ասում է Լյուսի Աբդալյանը: Նա Հայաստան է տեղափոխվել Նյու Յորքից: Լյուսին ուրախությամբ է ընդունել ֆիլմում նկարահանվելու առաջարկը ու Հայակ» ազգային կինոյի մրցանակաբաշխությունում արժանացել է Լավագույն դերասանուհի» մրցանակին: Նա տիպային նկարներ է արել Մարիա Սահակյանի Հեքիաթ» ֆիլմի հերոսների համար: Լյուսին հաճախակի է ճամփորդում, նոր գույներ է փնտրում դրսում, բայց միշտ անհամբերությամբ վերադառնում է տուն՝ Հայաստան:

Alt

Արի Հաճեան


Արի Հաճեանը Հայաստան է տեղափոխվել Արգենտինայից: Աշխատում է օդանավակայանում՝ պարոն Էոռնեկյանի շինարարական ծրագրերի ղեկավարն է: Սիրում է Հայաստանը, մարդկանց, իր աշխատանքը, բայց որպես ճարտարապետ ուզում է իր մասնակցությունն ունենալ Երևանի ճարտարապետական նոր լուծումներում, որովհետև այն, ինչ այսօր կառուցվում է, նրա համար անընդունելի է: Դեռ շատ բաների հետ համաձայն չէ, շատ բաներ դեռ խորթ են նրան. հուսով է` շատ շուտով Հայաստանն ամբողջովին կընդունի իրեն ու ինքն էլ կընդունի Հայաստանը: Որոշել է. Հայաստանում է ապրելու ու երեխաներն էլ այստեղ են մեծանալու: Բայց մինչ այդ՝ Հայաստանն արդեն իրենն է ու դա է կարևոր յուրաքանչյուր Հայաստան տեղափոխված սփյուռքահայի համար:

Alt

Սիմոն և Սիլվա Գաֆալյաններ


Սիմոն Գաֆալյանը Ղարաբաղյան պատերազմի տարիներին Դաշնակցություն կուսակցության հրավերով Հայաստան է գալիս՝ աշխատելու ռազմակաճակատ մեկնող կամավորների հետ: Այնուհետև ծառայության է անցում ՀՀ ներքին զորքերում: Ծառայությունից հետո ընկերների հետ ձեռնամուխ է լինում Խումայրի» վերաբնակեցման ծրագրին: Արդեն 17 տարի է՝ Սիմոն և Սիլվա Գաֆալյանները երեք որդիների հետ ապրում են Հայաստանում:

Alt

Նայջել Շարփ


Նայջելի ազգությամբ հայ տատիկը երկար տարիներ նամակագրական կապի մեջ էր Հայաստանում գտնվող իր ընկերուհու հետ: 70 տարվա վաղեմություն ունեցող նամակներից զատ Նայջելը Հայաստանի ու հայերի մասին ոչինչ չգիտեր: Ամառային արձակուրդները Հայաստանում անցկացնելու որոշումը փոխեց ամեն ինչ. երկիրը, Թումո» կենտրոնը, տատիկի ընկերուհու թոռնուհու հետ հանդիպումը...
Այսօր Նայջելն ապրում է Հայաստանում, ընտանիք է կազմել, հիմնել է Լայըն Շարփ» նորագույն տեխնոլոգիաներով զբաղվող ընկերությունը: Հայաստանը համարում է տատիկից ստացած ամենաթանկարժեք ժառանգությունը:

Alt

Վարդան և Էմմա Մարաշլյանններ


Վարդանն ու Էմման Հայաստան են տեղափոխվել Մոսկվայից՝ առաջնեկի ծնվելուց հետո: Վարդան Մարաշլյանը Վերադարձ Հայաստան» հիմնադրամի ստեղծողներից է, օգնում է հայրենակիցներին վերադառնալ հայրենիք, քանի որ շատ լավ գիտակցում է արտերկրում ապրելու լավ և վատ կողմերը:
Մարաշլյան» ֆոտո արհեստանոցի ստեղծումը նույնպես կապված է հայրենադարձության հետ. Դրսում կորստի ու կարոտի զգացողությունը մի գաղափար ծնեց՝ համակցել ժամանակակից ու ավանդական հագուստը և վերականգնել ընտանիքով լուսանկարվելու ավանդույթը»: Մարաշլյան ամուսինները կարծում են, որ այսօր էլ երկրից հեռացողների թիվը հնարավոր է նվազեցնել, եթե գիտակցվի ու խելամիտ օգտագործվի Հայաստանում եղած հնարավորությունները: