Հայրենիքից հեռու ծնված հայերը շատ են: Նրանք դեպի տուն՝ Հայաստան է եկել կամ դեպքերի բերումով, կամ հատուկ մտադրությամբ՝ իրականացնելով պապերի կամ իրենց երազանքը: «Դեպի տուն» հաղորդաշարի յուրաքանչյուր հաղորդում մի վերադարձի պատմություն է:
 
Պարբերականությունը՝ ամեն կիրակի, ժամը 22:05-ին
Կրկնությունը՝ երեքշաբթի, ժամը 16:20-ին

Alt

Հովհաննես Մուբայեդ


Հովհաննեսը ջութակահար է, մեկ տարի առաջ Սիրիայից դասական երաժշտության փառատոնի առիթով Հայաստան էր եկել: Նրան միացել էին նաև կինն ու երեխաները: Ընտանիքը հասկանում է, որ այլևս վերադառնալ չի կարող: Հովհաննես Մուբայեդն այժմ երաժշտական դպրոցում է դասավանդում, երեխաներն էլ աստիճանաբար սովորում են հայաստանյան առօրյային:

Alt

Սևան Նագաշյան


Սևան Նագաշյանը նկարիչ է, ուսանել է Երևանի թատերական ինստիտուտում: Ցուցահանդեսներ է ունեցել Կանադայում, Անգլիայում, Հոլանդիայում, Գերմանիայում: Հենց բավարար գումար էի վաստակում, գալիս էի Հայաստան, որոշ ժամանակ մնում ու էլի վերադառնում: Էդպես տարիներ շարունակ»: Մի օր մեր հերոսը որոշում է, որ այդ կերպ այլևս անհնար է...

Alt

Զարմինե Զեյթունցյան


Զարմինե Զեյթունցյանը Հայասատանում բարձրագույն կրթություն ստանալուց հետո մեկնում է երկրից: Հայաստանը փոքր էր թվում, ներքին կոնֆլիկտներ ունեի, որոշեցի դրսում փնտրել լուծումը»:
20 տարի Միացյալ նահանգներում ապրելուց հետո, լիովին ինտեգրված ամերիկյան կյանքին, մեկ օրում հանկարծակի որոշում է կայացնում վերադառնալ ու ապրել հայրենիքում: Այժմ աշխատում է Դիլիջանի միջազգային դպրոցում, դասընթացներ է վարում սպասարկման ոլորտում: Խնդիրները, որոնք 20 տարի առաջ նրան թվում էին անլուծելի, այսօր ոչ միայն լուծելի են, այլև՝ հաճելի:

Alt

Արշակ Թովմասյան


Արշակ Թովմասյանը ծնվել է Երևանում, ուսանել Երևանի պետական համալսարանում, ապա` մեկնել Փարիզ ուսումը շարունակելու և այնտեղ բնակվել շուրջ 16 տարի: Այժմ տեղափոխվել է Հայաստան, աշխատում է բարձրագույն տեխնոլոգիաների ոլորտում: Արշակը չի ժխտում, որ Հայաստանում սոցիալական դժվարությունները շատ են, բայց նրան հայրենիք է վերադարձրել ջերմության պակասը…

Alt

Անտուան Ստեփան Թերջանյան


Անտուան Թերջանյանը Հայաստան է տեղափոխվել Կանադայից, ապրում է Եղեգնաձորում ու վստահ է, որ իրական Հայաստանը ճանաչելու համար պետք է ապրել Երևանից դուրս, շփվել հողի հետ, հասկանալ գյուղացու հոգսը: Իմ և կնոջս՝ Շեյլայի գլխավոր ձեռքբերումը Եղեգնաձորում այն էր, որ մենք սովորեցրինք մարդկանց աշխատել և գումար վաստակել գոյություն ունեցող պայմաններում»: Շեյլան շոտլանդացի է, Հայաստանում նա տեսնում է ամուսնու երջանկությունը: Այն վերջապես իր հայրենիքը գտած մարդու երջանկություն է:

Alt

Թամար Նաջարյան


Թամար Նաջարյանը Հայաստան է տեղափոխվել Կանադայից: Վստահ է, որ այդ որոշումը կյանքի գլխավոր և ամենաճիշտ որոշումն է. ցանկանում է` ապագա երեխաները Հայաստանում մեծանան:

Alt

Էմմա Սողոյան


Էմմա Սողոյանը գտնում է, որ կարելի է հայրենիք վերադառնալ, ապրել ու գործել: Կարլ և Էմմա Սողոյանները ԱՄՆ-ից իրենց օգնությունը Հայաստանին սկսել են դեռ ղարաբաղյան գոյամարտի ու 1988-ի Սպիտալի երկրաշարժի տարիներից: 2000 թ. Վայքի եկեղեցու կառուցման առաջարկը հերթական անգամ բերեց նրանց Հայաստան: Ամենակարևոր ձեռնարկը, սակայն, Մայր Աթոռի Մատենադարանի ձեռագրասրահի բացումն էր, որը Կարլի 30 տարիների աշխատանքի արդյունքն է: Անչափ ուրախ եմ, որ ձեռագրերը վերջապես իրենց տանն են, ափսոսում եմ միայն, որ Կարլը չհասցրեց տեսնել այն, բայց վստահ եմ նա էլ է գոհ.

Alt

Լարիսա Վերջինիա Ռայն


Լարիսան և Մեգին մայրիկի հետ Հայաստան են տեղափոխվել 24 տարի ԱՄՆ-ում և ՌԴ-ում ապրելուց հետո: Մեգին սովորում է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում, Լարիսան հիմնել է Teach for Armenia կազմակերպությունը:
Կես հայ, կես իռլանդացի ենք, իռլանդական ազգանուն ունենք, բայց հայկական արմատները ավելի ամուր են եղել, մեր ոգին է հայկական: Այդ պատճառով այսօր Հայաստանում ենք ու հաստատ ոչ մի տեղ չենք գնա»,-ասում են քույրերը:

Alt

Թոնի Գյուլեզյան


Թոնի Գյուլեզյանը Հայաստանում է ապրում 2005 թ.-ից: Մի քանի տարի Երևանում աշխատելուց հետո տեղափոխվել է Գառնի. տուն է գնել, այգի է մշակում, անգլերեն է սովորեցնում, սիրում է գյուղական կյանքն ու բնակիչներին: Իր կյանքը երկու մասի է բաժանում`47 տարի ԱՄՆ-ում՝ առանց հայերի ու հայերենի, և երկրորդ կյանքը` Հայաստանում՝ դժվար ու երջանիկ...

Alt

Գևորգ Շադոյան


Գևորգ Շադոյանը Սիրիայից Հայաստան է տեղափոխվել ուսանողական տարիներին: Ավարտել է Գեղարվեստի ակադեմիայի մոդելավորման բաժինը: Կանանց հագուստի ցուցադրություններով հանդես է եկել բազմաթիվ երկրներում, մասնագիտացել է հայկական տարազի մոդելավորման գործում: Գևորգը նաև նկարում է, զբաղվում բատիկայով: Կարծում է, որ հայրենիք տեղափոխվելուց հետո նկարների գույները փոխվել են. ծիրանագույնը, տուֆ քարի ու նռան գույներն իրեն Հայաստանն է նվիրել:

Alt

Վահե Կոշգերյան


Վահե Կոշգերյանը երկար տարիներ Լիբանանում, ԱՄՆ- ում, Իտալիայում ապրելուց հետո որոշել է տեղափոխվել Հայաստան: Կարաս» հայկական գինիների արտադրության ու վաճառքի պատասխանատուն է: Հայաստանը իմ վերջին կանգառն է,- ասում է Վահեն,- ի տարբերություն այլ երկրների, որտեղ ապրել եմ, այստեղ ինձ անհանգստացնում է ամեն ինչ` Ղարաբաղի հարցը, քաղաքական և սոցիալական վիճակը: Չեմ կարող կոչ անել բոլորին վերադառնալ, միայն կարող եմ ասել, որ այստեղ ես հանգիստ եմ, ապահով, ուրախ»:

Alt

Վարանդ Պետրոսյան


Վարանդ Պետրոսյանը ընտանիքի հետ Հայաստան է տեղափոխվել Իրաքից: Համաձայն է, որ Հայաստանում ապրելը հեշտ չէ, բայց դժվարությունները հնարավոր է հաղթահարել լավատեսությամբ: Երբ սփյուռքահայ ընկերներս սկսում են բողոքել, ես վիրավորվում եմ ու կռիվ տալիս»,- ասում է մեր հաղորդման հերոսը: Նա կյանքի ամենաերջանիկ պահերից մեկը համարում է Հայաստանի հանրապետության քաղաքացու անձնագիր ստանալը: